Bir bu eksikti oda başıma geldi. O ne mi? Cumartesi saat 13.00 te kuşumu veterine götürmek için annemle yola çıktım, kavşağı döndüm ve şaakkk bir bisikletli bana çarptı. Ciddiyim o bana çarptı. Hani zaten haklı ben çıktım ama o anı düşünebiliyor musunuz? Bir insana çarpmışsınız. Çocuk yerde yatıyor. Etrafınızda bir sürü insan. Hepsinden başka ses çıkıyor. Neyse yakınlarda polis varmış hemen geldiler. Ben arabayı kenara çektim. Hemen ambulans çağırıldı. Çocuğu aldılar götürdüler. Trafik çağırıldı. Bekliyoruz. Hani herkes gördü olayı nasıl oldu.

Kısaca burda da anlatayım(her ne kadar bıkmış olsamda) işte ben sağdan gidiyorum. Durağa yakınım önüm de solum da dolu hareket edicek halde değilim yani. Milim milim ilerliyorum. Zaten önümdeki de sağa, araya dönecek diye iyice yavaşladım. Hemen benim sağımdada park halinde bir pikap var. Adam kapısını açtı, binecek beni gördü hafif çekildi kenara benim sağım kapalı. Tam önümdeki aracın döndüğü araya geldim o park halindeki pikabın önünden bisikletli yola çıkıverdi. Benim sağ ön tarafa çarptı, pikap ile benim arabanın önüne düştü.

Şimdi normalde ben bir yere çarpsaydım sorun değildi. Ancak eminim bilginiz vardır bir insan işin içine girince olay baya ciddileşiyor. Neyse çocuğu aldılar götürdüler ben o polis memurları ile trafiğin gelmesini bekliyorum tam bir saat bekledik. Neyse trafik polisleride geldi. Ruhsatı verdik, ehliyeti verdik. Olayı dinlediler çizimleri yaptılar, alkol kontrolü yapıldı. Sonra dediler.” Şimdi sizin işiniz uzun. Çocuğun hastahaneden raporu gelicek. İki tarafında ifadesi alınacak. Ancak çocuk reşit değil onun ifadesini ailesinden birileri gelmediği sürece de alamıyoruz yani baya uzayacak bu iş” Dedim amanin yani ben şimdi karakola gidicem! Neyse bir memur benimle arabada beraber gidiyoruz. Bu arada kaza olduğunda yanımda ruhsat yoktu. Babamdan ruhsatı alacaktım. Hemen amcamı aradım dedim” Amca ruhsatı al gel kaza yaptım” Sağolsunlar iki amcamda süperlerdir🙂 Nerde kalmıştım?

Hı karakola gittik yanımdaki memur dedi “Nezarete atmaya adam getirdim. Var mı içerde kimse” Dumurlardayım😀 Neyse gülüştük geçtik falan. Sonra başka bir memur döndü dedi “Demek bisikletliye çarptın” Ben gayet rahat “Yok ben ona değil o bana çarptı”🙂 Bir daha güldük biz ama bana soruyu soran memur “Herneyse” dedi. Kim bilir kaç defa duymuştur aynı mazereti ancak benimkisi gerçekten öyle oldu. Neyse ben içeri ifade vermeye girdim. Ama orda beklerken duyduklarıma inanamadım. Hani benim etrafımda bir şey olmayınca insan sanıyor ki hiç bir yerde bir şey olmuyor. Ancak intahar edenler, kayıplara karışanlar, hırsız olayları, aile kavgaları falan içim şişti. Sonra ifadeyi verdim işte. Çocuğun anneside geldi. Onunda ifadesini aldılar falan. Sonra savcı arandı aramızda anlaştığımız, iki tarafta birbirinden şikayetçi olmadığından çabucak halloldu. Neyse birde çocuk hastahanede oyalanmadıda hemen geldi. Gerçi zaten o şikayetçi olamazdı ben olurdum ama🙂 Günümü mahfetti diye. Yanlız neyseki çocuğa başka bir şey olmadı, daha küçücükmüş ya 96’lı. Annesi ile birlikte çalışıyorlar bir cafede.

Bugünde gittik trafikten kazanın raporunu aldık. Ordaki memurda demez mi “Kızım hatalı sensin ters yönden gelen bisikletlinin önüne çıkmışsın”😀 bende jeton o sen haksızsından sonra geç düştüde sonradan anladım onlar bana gülerken ben hala salaklığımın şokundaydım😀

Sonuç olarak bir karakolum eksikti, sabıkam eksikti oda oldu. Hayırlı uğurlu olsun😀 Gerçekten olayların insanı olduğumu düşünüyorum. Öyle de değil miyim yani?😀 Bu arada kuşuma ne oldu biliyormusunuz zavallı sabahtan akşama kadar arabada kaldı en son akşam veterine gidebildik ilaçlarını aldık gagasını kestirdik. Şuan psikolojisi bozulmuş durumda. Ötmüyor, konuşmuyor, uçmuyor. O benden beter oldu😦